Suçu Zamana Yükledim

İzini sürdüm suçun,

Önce sevdiklerim suçlu

Sonra dostlarım ve yakınımdakiler

Felek suçlu,  suçluymuş kaderim

Sorguladım uzun bir ara

Ve yargıladım  sorgumu

Ceza  verdim kendime suçlu benmişim

Baktım ki:

Bir kere zamansız doğmuşum

Ve Işıksız kalmışım kaç gece

Çoğu zaman eksik kalmış gülüşlerim

 zamansız yaşamışım feryat  ederek

 ben değilmişim sadece feryadını duymayan

bir girdaba saplanıp bir ömrü heba eden

ak dolan saçlarımda denizin buğusu kokar

Şimdi zamansız öleceğim, aklım arda kalarak

Ve suçu

Zamana yükledim,

Demek ki  kimse suçlu değil