Zaman Suskun

                                                                                           

 Hadsiz bir dalgınlık ve dargınlık seziyorum iç sesimde.

Üstü kapalı söz öbeklerinin içine gizlenmiş,

Bir o kadar anarşist bir o kadar da sağır çığlıklar.
Vurdumduymazlıkla duvarlara vurup yankı yapıyor
Varlığından şüphe ettiğim vicdanın her hücresinde.
Takırdayan saat seslerinin dahi olmadığı
Acıya dikkat kesilmiş zaman dilimlerinde,
Yagmuru hüzünle harmanlayan karabulutların
Aydınlık gölgesinde, hazmedemediklerimi sağnağa tutmak isterken
Kesemdeki tüm kelimeleri kullanmış olmamdan olsa gerek;
Ben susuyorum...
Oysa yağmur yağdığında inlerdi gök.
Bedduan olsun bana :
Karabulutlar gibi üstüme çök.
Lüzumsuzsa söndürün ihtarına aldırış etmeden yanan
Her ateşi kalbimden sök.
Takırdamıyan saatin ve sana odaklandığım anlarda
Atış sesini duymadığım kalbimin
Belirli belirsiz, düzenli düzensiz ritmi ol.
Ama sen susuyorsun...
Sanki bir bildiğin varda saklıyorsun.
Zamanını bekliyorsun
Takırdamıyor saat duymuyor musun?