Ay Yorgun Yıldızlar Kayıp

Yortusu muğlâk tedirginliklerin

Beyanatında nüksederken

Tekil kimliklerin.

Tortusu çökmüş en dibe

En isyankâr, en tahakkümperver sevilerin.

Sevişen yine gün ve gece,

Yaftalarken karanlık

Gölgeleri ile muhatap dinginliğinde

Ölü düşlerin, ölü sevinçlerin…

Kırılganın türevi belki de

Belki gizil kimliklerin tezahürü

Ay yorgun, yıldızlar kayıp.

Sevmek mi…

Asla, sevgili:

Ne suç ne ayıp.

Damıtılmış kerelerce avunç

Duvarlara asılı kalmış

Böğürtlen ve edilgen ihtiraslar:

Bir parmak bal çalarken ağzına

Ne çok izlek oysa

Arda kalan.

Sağın solun gıyabında

Söz kırımı biteviye.

Kurak iklimlerde yeşeren aşk,

Aşk’ın gölgesinde ihtiras

Ölüm kadar gerçek olsa da edimi

Sona kalan,

Artsa da azalan

Hacmi engin iken tek muhatabı

Ölü düşlerin.