Ab I Ceşm

Çümbüştür aslı nev baharın

Bahçende kiraz mevsimi

Alnında pamuk ırgatlarının gayreti

Yorgunluğunu ıraklarda arama gel

Gel karşılıklı halleşelim

Açılsın yavaştan koyulaşan handenin demi

Ağrazlar vücuda gelecek elbet

Bırak uyanmasın

Aguşunda ki behçet düş

azczine üşüşmesin

Kırık cenahlı kuşlar

Gel bu sefer beni şahit tut

Afaka renk attırmadan bühtanlar

Nasıl ulaşır deme söz aksâya

Söz kesişin nedendir böyle sukutla

Bir çıkarsan o dilinde ki kadim yüzüğü

Göreceksin Asuman'ında her gün rahminden

"Kayan yıldız" zannettiğin düşüğü

En  acı nidaları gömer rüzgar çöllere

Ne bir damla su, ne yeşil bir yaprak, nefes almaz göğsünde

Hani arada  bir simanda olur ya bir gül ısırığı

Akıyordur o anda ab-ı ceşm sana doğru

Kısas için;

Çaprazlama kesilse de umutların,

Akâidin beyazı solduran bir buhur

Bi can akıt içinden şimdi

Ab-ı ceşm üryan aşklar doğurur

Ümit SEYHAN