Aşk-ta Memnu

Seherin yelinden dert yanma gönül,

Karanlığın rahmi kolay delinmez

Acını demle har bir ateşte,

Aşkın şarabı demsiz içilmez

Nadan-ı terkeylersen,duymazsın hicâp

Dillendikçe yâre,artar ızdırâp,

Can ki,Canan'da düşmeden bitâp

Aşkın oduna,köz olunmaz

Atide sanma ki gülsün sen

Gül mağrurdur her daim,gül - gülşen

Duyduğun feryatlar harici gülden

Gülün dikeni tenine değmez

Âzâde olmaz can,aşk-a biâttan

Geri dönen olmuş mu?aşk-ı serhattan

Suâlin incedir,dahi Sırât'tan

Aşkın özü hamla yoğrulmaz

Hicrâna tutulan,ziyâyı özler

Simâlar belirir ,kokudur hisler,

Aşk-Baki den ,ab-ı ceşmden

Dolmadan boşalan aşkı bilemez

Ahvâlin sızıdır,kelâmın tâsvir

Hudud çizemez,Evvel'le Ahir

Virâne gönülde,canansa mâhir

Benliğe basmadan aşka girilmez.

Her canda münasır mıdır?bu narin cevher

Ne elle dokunulur,ne göze değer,

Canın ötesi canansa eğer

Serden geçmeyene maşuk denilmez..

Ümit Seyhan