Yürürken...

Yürürken bakarım sadece önüme

Umut bağlamam iyi veya kötü geçmiş dünüme

Ben yaşadıkça önem vermem

Bu üç günlük fani dünyadaki sıfat ve ünüme

Yürürken dönüp bakmam arkama

Yüreğime saplansa bile en paslı kama

Üzülmem tam aksine mutlu olurum

Vurulsa bile gömleğime envai türlü yama

Yürürken bakmam havaya

Husumetin her türlüsünü bırakırım kızgın tavaya

Sadece çok önem veririm

İnsanı Rahmana ulaştıran davaya.

Yürürken bakmam sağıma soluma

Keseler dolusu altınlar atılmış olsa bile yoluma

Ben doğruluktan vazgeçmem asla

Kelepçeler vursalar bile koluma

Yürürken zikrederim şanı yüce Allah’ı

Çıkarmam başımdan rahmani külahı

Bu üç günlük fani dünyada almamak gerek

Canlı mahlukatın en şereflisi olan insanın vebal ve ahını

Yürürken bile tefekkür ederim ölümü

Aşk ve şevkle şakıtsın Allah bülbülümü

Dua ve niyaz ederim canı gönülden

Hazan gelmeden soldurmasın yerin göğün sahibi gülümü

Yürürken düşünürüm derinden akıbetimi

Nimetleri acılaştıran ölüm sarartır benzimi betimi

Adını bildiğim bilmediğim haşereler

Büyük bir iştahla yiyecek bedenimdeki etimi.

Yürürken işin kolayına kaçmadan vicdanımın sesini dinlerim

Kuş tüyü yataklarda olsam bile için için inlerim

  İstesem de istemesem de gideceğim yer belli olduğu için

Mesut bahtiyar etmez beni dünyadaki zenginliklerim

03/ Ağustos/ 2015