Ağlama Yüreğim

/Bir kenara bıraktım
Tüm ahlarımı, uhdelerimi, sözlerimi…
Bir yüreğim bir ben
Bir de bende ki sen
Yokluğun demli tozunda,
Kanımızdan çekiliyoruz…/

Ağlama artık yüreğim,
Ağlama!

Adımlarına dolanmış,
Gülistanda yabani otlar.
Bülbül suskun,
Sancılı nöbetlerinde kaçışlar.
Mevsim de belirsiz
Sen de yine garip haller var…

Sızlanma yüreğim
Yine de Sızlanma!

Sevdayı gözden ırak bildin
Gönülden değil…
Söylesene,
Gülü dikenliyle sevmez miydin?

Unutmak diyorsun ya bazen
Zor, çok zor…
Sen de biliyorsun;
Taşıdığın sevda senin,
Gittiğin her yere onunla sürükleniyorsun…

Sen anla artık yüreğim,
Sen anla…

Ya bülbül gelecek dile,
Ya gül solacak dalında.
Çaresizliğini imkansızlarla boğup
Karabulutlara aldanma…

Düşme artık gözyaşım
Sen de düşme!
Kurutma;
Döküldüğün toprakta, umarlı gül fidesini…

Bırak tuzun kalsın yaranda
Bülbülün dudağı mühür…

Bugünden değil ama
Yarından elbet bir söz alırsın…

*****

7/13 Kasım 2009

*)Şiiri oluşturmamda duygusu ve sözleriyle katkıda bulunan değerli kardeşime, Ayşem'e teşekkürlerimle...