Seni Azat Ediyorum

Tüm kelimelerimi gömdüm biraz önce,
Dut ağacının dibine…

Ruhunu parmaklarımın ucundan söküp attım
Yok, daha ötesi yok!
Kalemini kırdım;
Seni şiirlerimden azat ediyorum…

Hiçbir zaman ideolojiden öte gitmeyecek
Hayallerimin izini sürmüyorum artık…
Gece yarısı eşkıyalığına soyunup
Uçurum gözlerinin peşine de düşmüyorum…
Omzuna dayanıp ağladığım, bu şehrin duvarları terkimde
Arkamı dönmeden, elveda demeden,
Sen de bıraktıklarımı almadan,
Sevdamı ruhuna teslim edip,
Senden gidiyorum…

Seni emeklediğin aşktan azat ediyorum…

Birkaç gün ağlar sızlarım
Fazla fazla hayata küser,
Olur olmadık yere kavga ederim kendimle.
Kızarım, bağırırım
Seni hatırlatan ne varsa kırdığım ellerime…

En çok renkli kağıtlarım sızlanır,
Düşüncenin yokluğuna…
Üzerine yüreğimin kokusu sinmeyecek çünkü bir daha
Bir minik uğur böceği gezmeyecek,
A harfinin üzerinde
Ş harfine bir papatya kondurmayacak parmaklarım
K'yi kırmızıya boyamayacak…
Ben artık 26 harf yaş(l)anacağım…

Sen, siyaha kara kalemle çizdiğim adam
Seni bütün sayfalardan azat ediyorum…

Örgütlüyorum içimdeki acıyı
Birazdan mantığımı keskin kılıcı şahlanacak
Sabah olduğunda pusan süngüm
Bir an yine yalnızlığına koşacak…
Yok, izin vermem!
Arkasına saklandığım avuntularıma sığınmadan,
Tüm çıkarlarımı, senli umutlarımla beraber
Bir tebessümü sakladığın kalbine inançlarımı hapsederek,
Seni senle bırakarak gidiyorum…

Sen, bahtı karasını alnıma sürgün kılan adam
Seni ömrümden,
Seni düşlerimden,
Seni benden,
Seni kalbimden azat ediyorum…

Tüm senleri gömdüm biraz önce,
Dut ağacının dibine…

Ben ağladım Tispe sildi gözyaşlarımı…

/Olamaz!
Tırnaklarımda hala biraz sen mi kaldı?/

*****

06 Aralık 2009