Bir Sen Duymadın

Bir candan gülümsemedin

Bir buse ver dedim vermedin

Cümle âlem içimdeki aşk feryadı ile uyandı

Bir sen duymadın bütün âlem duydu aşkımı

Bütün âlem uyandı bir sen uyanmadın zalim

Aşk ile canımı verdim gönlüne

Sen ret ettin gittin körü körüne

İnsan zulüm eder mi canını sevenine

Bir sen duymadın bütün âlem duydu aşkımı

Bütün âlem uyandı bir sen uyanmadın zalim

Şafak söker yüreğim sökülür

Gözlerimde aşkımla yaşlar dökülür

Söylesene zalim aşk ne ile ölçülür

Bir sen duymadın bütün âlem duydu aşkımı

Bütün âlem uyandı bir sen uyanmadın zalim

Bir geceler aşkımı dile getirdi

Bir ben aşkımızı dile getirdim

Feryat ederek ömrümü bitirdim

Bir sen duymadın bütün âlem duydu aşkımı

Bütün âlem uyandı bir sen uyanmadın zalim

Haklısın gülsüz diken olmaz dersin

Gönlünde bir çiçek açmaz dikenim dersin

Gül yüzüne hasret kaldım yüzün göstermezsin

Bir sen duymadın bütün âlem duydu aşkımı

Bütün âlem uyandı bir sen uyanmadın zalim

Sayende gam geldi gönlüme misafir oldu

Ayrılık vuslatı yok eder yüreğim yandı kül oldu

Kul Mehmet'im sevilmedin zulüm ile ömrüm soldu

Bir sen duymadın bütün âlem duydu aşkımı

Bütün âlem uyandı bir sen uyanmadın zalim

Mehmet Aluç (Kul Mehmet)