Herkes Sağ İken İmanı İle Çıka Yola

Deli gönül neden böyle ağlarsın

Yar yitirdin giden için yüreğin dağlarsın

Neden melül melül arkasında bağlarsın

Elden ne gelir gezme avare avare

Bırak üç gün sonra geçer başın ağrısı

Bak ezan ile duyuluyor Rahman’ın çağrısı

Var terk etmeyene secde ile koy başı

Elden ne gelir gezme avare avare

Dağlarıma kar yağdı derdin bakarsın

Rahmana yaklaştın eridi dağların karı şaşarsın

Artık ölümsüz olana kavuştun coşarsın

Elden ne gelir gezme avare avare

Aradığını buldun cümle gönül içinde

Arayan bulmaz deme acep niçin de

Kâinat beyanını görmeyene ne gerek

Bağırarak beş vakitte duymayana dayak gerek

Sela verilirken nur Resul sana güle

Geride kalanlar gülümseyerek desin güle güle

Mezarın başında imanın kokusu ile bülbüller öte

Sorguda sıra gelince amale yüzün nurla güle

Kul Mehmet’im ecel gelmeden cümlesi bula

Herkes sağ iken imanı ile çıka yola

Cümle kâinat iman edenlerle taşa dola

Cümle canlar cennet bağında gezsin kol kola

Mehmet Aluç (Kul Mehmet)