Ana

İmece günlerinin bana kazandırdığı şiirlerimden birisi...

ANA

Öyle bir boşluktur ki dolmaz ananın yeri
Anasızlık zor iştir varmı daha beteri
Sen bizleri bırakıp gittiğin günden beri
Sokaklar da dolandım serseri BERDUŞ gibi

Anasızlık tuz bastı şu devasız yâreme
Bir yumru düğümlenir oturur hançereme
Sevginle aydınlanan su gönül pencereme
Vurmuyor gün ışığı odam oldu LOŞ gibi

Birisi ANA dese gözlerim dolu dolu
Sanki gelecek gibi bekler dururum yolu
Gelmiyor kırılıryor gönlümün eli kolu
Yalpa vurur dizlerim içmiş de SARHOŞ gibi

Gönlüm razı değilken mutluluğun azına
Dahaları eklendi saçımın beyazına
Ağustosta tutuldum zemheri ayazına
Üşüyorum şimdi ben baharlarım KIŞ gibi

Şimdi kalbim titriyor bak adını duyunca
Başka kimse görmedim senin melek huyunca
Bından sonra gülmek yok bana ömür boyunca
Artık senin özlemin candan bir SIRDAŞ gibi     (EVRENİ)  Salih ÖZEL