Yeşilırmak

Yeşilırmak neden kızgın bakarsın,

Yollarına taş duvar mı ördüler?

Bu gün uslanmışsın durgun akarsın,

Ayvacık’ta sana gem mi vurdular?

Yar başında, şelaleden uçarsın.

Düz ovada, çiçek olup açarsın.

Çarşamba’nın ortasından geçersin,

Karargâhı denizlere kurdular.

Ada bizim, mahmuz senin suyunda,

Değişiklik yokmuş hiçbir huyunda,

Ölüm vardır görünmeyen kuyunda,

Çoluk çocuk, canlarını verdiler.

Karşı geçe, beri geçe bu diye,

Bölüverdin Çarşamba’yı ikiye.

Dört gerdanlık bizden sana hediye,

Boğazına beton ipler gerdiler.

İlkbaharda kar suyuyla coşardın

Dellenip, sellenip dağ taş aşardın

Düz ovada taylar gibi koşardın

Sanki yaptığından hesap sordular

Yeşilırmak! Bereketim, sağduyum,

Obamıza, ovamıza can suyum.

Coşari der kızma bana; Ben buyum.

Sanma sakın bir tek seni yordular

İbrahim COŞAR