Zalimler Ve Masumlar

Zaman durmadan akıp gidiyor
Yaşananlar yaşandı denip bir kenara atılıyor
Oysa ne acılar yaşandı ve de yaşanmakta
Kimbilir belki yine yaşanacakta.
Gözyaşı bir an dahi durmamakta, duramamakta.
Bütün mutluluklar, bütün sevinçler
Ve bütün hayaller bir başka mevsime bırakılıyor;
Çünkü yürekler yanıyor,
Çünkü insanlık can çekişiyor,
Çünkü yirmibirinci yüzyılda acı ve elem devam ediyor.
Başrolde yine zalimler,
Masumlar ise yine kurban,
Yine kötü emellere alet.
Senaryo yine kan ve gözyaşı.
Atılan her kurşunda gökyüzü inliyor yükselen feryatlarla,
Fırlatılan her bombada yeryüzü parçalanıyor yok oluşçasına.
Dillerden beddualar yükseliyor arşa doğru,
Dayanamıyor ana-baba yüreği.
Dayanamıyor çünkü yine masum çocuklar ölüyor
Çünkü yaşama sevincini tadamadan
Küçücük bedenleri kana bulanmış kefenlere sarılıyor.
Nasıl dayansın ana yüreği
Nasıl katlansın baba yüreği
Gözyaşı nasıl akmasın
Feryad-ı figanlar nasıl yükselmesin
Nasıl isyan edilmesin
Nasıl…
Bir nesil yok oluyor
Dünya-alem seyre dalıyor
İnsanlık menfaat uğruna yaşıyor
Menfaat uğruna insanlık katlediliyor.
Bu mu kardeşçe yaşamak
Bu mu insanca yaşamak
Bu mu adalet
Bu mu?
Ey yüce Rabbim!
Hep zalimler mi gülecek?
Hep zalimler mi ağlatacak?
Zalimler hep mi kanatacak...?
Hep mi?

19/01/2009