Zorlu Bir Aşk Hikayesi

Sol yanımda dağ göçtü çığ düştü yüreğime. Ateşten bir efsane süzüldü Kafdağı’ndan. Kurtulmak mümkün değil aşkın sağanağından…

 Naz efkara ok atar gül misal otağından

Kaf dağı mahreçli sır süzülür ince ince

Taşar aşkın ırmağı selsebil yatağından

Ateş kesilir nefes gül tenine değince

Bu aşkın hikayesi sürer nice bir zaman

Sükutun kollarında biçare aşk tutsağı

Yârin hüsnüyle meftun takvimlerde mukim an

Bağladı kolumuzu dem be dem aşkın ağı

Efkarımız çözülür  Leyla saçıyla suya

Bin bir gece masalı istiap etmez gülü

Hasret kalır gözümüz gece vakti uykuya

Bergüzar kalır daim bize Leyla kakülü

Özleriz gülüşünü o melikenin dem dem

Karışır çayımıza  emsalsiz rayihası

Onun hüsnünü arar sabah ve akşam didem

Bir merhabasıyladır kırık gönlün ihyası

Albeni gün ışığı efsane gülüşünde

Edasında kaç gülün nazı nakış her mevsim

Erişilmez hayali turnaların düşünde

Gül adına işli naz onda efsane isim

Bir gün ansızın gitti sol yanımda dağ çöktü

Hüzün rengi boyadı ufkumu bahar günü

Erguvan mevsiminde dallarım yaprak döktü

Ararım takvimlerde onun olduğu dünü

Zaman hep ona teşne hasret gönlümde deniz

Gülün ince efkarı  dizelere dökülür

Delik deşik bağrımda kaldı gülüşünden iz

Her nefes alışımda sinemde gen sökülür.

Ankara,03.09.2015 İbrahim KİLİK