Üzülme Çocuk

Uygarlık dedikleri, ağızlarında kusmuk
Üzülme, hesabın gün gelir sorulur çocuk

Rüyalarını kabus edenlere yakındır
Alnına katil diye, mühür vurulur çocuk

Gerçekte ben neymişim derken kapanır gözler
Dönüpte bakamazlar, yüzler burulur çocuk

Vicdanları çürümüş, olarak göçerlerde
Cehenmem ateşinde, onlar boğulur çocuk

Duruşun öyle mahzun ve ah öyle masum ki
Bak gör cennette sana, bir köşk kurulur çocuk

Firdevs-i odalarda, gül yüzün gülümserken;
Bugün eza edenler, yarın kavrulur çocuk

Sanma dalgalar böyle hep hırçın ve kalıcı,
Bir gün elbet durulur, elbet durulur çocuk