Bu Son Dansın

Bulutlardan öğrendim çoktandır

Ne vakit düşeceğini yağmur tanelerinin

Büyük bir hışımla…

Tipinin ne zaman geleceğini

Fırtınanın…

Ne zaman kabaracağını denizin…

Ve ne zaman batacağını kırık dökük

Yürek sandalımın

Kürekleri kırılmış….

Yapraklardan öğrendim

Umudun yeşilini

Kırmızısını gülün

Sarısını papatyanın….

Hüzünle eylül aylarında

Gazel olacağını kimi zaman yollarda

Kimi zaman sessiz sedasız yatan

Bir mezarın üstünde….

Gözlerinden öğrendim

Yürek merdivenlerinden çıkmasını da

Bulutların üstüne

Düşmesini de bir bakışla…

Neler dediğini konuşmadan

Kelimeler düşmeden dilinden…

Yanağımdan düşen damlaları inadına sakladım

Kirpik uçlarımda…

Senden habersiz

Kimbilir kaç gece…

Kimbilir kaç geceler…

Ah sonu gelmez heceler…

Sonu gelmez heceler…

Ellerinden öğrendim

Yüreğinde kaynayan volkanların sıcaklığını

Sonra buzullara düştüm yokluklarında

Dokunsam yanacaktım

Tutmasam üşüyecek….

Şansım hep kıştan yana bu günlerde

Hep buzullarda bıraktım ayak izlerimi

Yürürken yalpalaya yalpalaya…

Sarılmandan öğrendim…

Serçe yüreğimin kanat çırpmalarını

Sevinçten…

Gelişinde bayram yerine dönen

Avuçlarının arasında aldığın yüreğim

Küçücük dal parçasında dururken

Ha düştüm ha düşeceğim korkusunu atarak …

Gözlerin bakmasın varsın

Kelimeler çıkmasın gün yüzüne

Ellerin ah o ellerin uzanmasın

Sarılma istersen…

Adım gibi eminim

Gecenin soğuk

Ateşin sıcak

Yağmurun ıslak olduğunu bilecek kadar

Bu son dansın benimle

Biliyorum…

Kıyamam sana..

İstersen gelme…

Ali ALTINLI – 10/09/2015

Saat: 15:09