Edebiyat ve Kültür Platformu
Salt Olan'a Övgü
Önce geçiciliğin hüznü
çöktü yüreğime. Bir’den biten her şeye yas tuttu ruhum. Ben, yiten ve
yitişinden yenilenen bir mahluğum…
Yaşanan anlardan kalan anılardan örülen bir sır idi yaşam. Bünyesinde
biriktirdiği ölüşlerle tükenişe giden bir kısır döngüden başka neydi?
Öyleyse bu döngüde dönen ben, her an değişen ve yenilenen düşüncelerden ve
idrakten, her an ölen ve doğan hücreler bütününden, her an akan yaşam ırmağına ikinci kere aynı
beden ve ruhla giremeyen ben, değişim üzre kurulu,değişimi anlık ölüşlerle ve
doğuşlarla dolu, bu evren içre bir evren…
Öyleyse ben, geçip giden, akan evrenimde, tükenişe endeksli bir varoluş biçiminden
başka ne olabilirim? Nasıl olabilirim?
Benim olmam, ölmem
demektir her an; ve sırf bundan, ölmem, ne olmamı yok edecektir; ne de olmam,
olamayacaktır asla, ölümü barındırmayan.
Böylece, değişim büyüsünü sürdü yüreğime…
Ve anlayan ben, tükenerek türemek, olmak demek olduğundan olsa gerek, olmak, değişmektir, dedi başlı başına…
Ve anlayan ben anladı ki, değişimden uzak, salt bir oluş, yokluktan, ölümden, geçip gitmelerden münezzeh Mutlak varoluş, hep uzak olacak kendinden, evrenden, ve her şeyden…
Tüm oluşları besleyen…
Salt Olan'a Övgü başlıklı yazı KENAN KOÇ tarafından
28.09.2015 tarihinde sitemize eklenmiştir.
Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu, kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.
İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz.
Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
- Yorumlar 0
- Yorum Yaz
- Tebrikler
- Beğenenler
- Popüler Yazıları
Yükleniyor...
Yorum yazmak için giriş yapın.