Ruh Bile Terk Eder

Tabuta düşmüş bedenin,suratınsa hep solgun

Ruhun çıkar gökyüzüne

Cennete kabul oldun

Ne muradın var ise sen hepsine haps oldun

Öpüşecek dudaklar yokluğuna kul oldun

Sevenlerin esiri

Teslim olmuşsa gönül

Mabedime dokunma o sana zaten meğil

Kadife yüreğini

Masum bakışa boğdun

Bırak yalan dolanı

Sen bana aşık oldun

Ne dilersen sen dile

Baksana ötmüyor bülbül bile

Günler çabuk geçiyor

Bağlanma diken dolu son güle

Konmuyor bak o dala

Billür bakışlı yarim

Rüzgarda al mendil salla

İçimi oyar yarin gülüşleri

Aklım hayalim durur

Unutmaz ani gidişleri

Kendinden çok emindir

Parlar inci merdan dişleri

Gökyüzünü kaplamış gelecek o düşleri

Herkeze de söz vermiş söyler ata sözleri

Ayın ufuktan doğuşunu görünce

Güneş doğar inceden ince

İşte budur parlayan sevda aşk  bence

Alır götürür karanlık

Gözlerim görmez izi

Her tarafı seyranlık

Unutma yar sakın bizi

Gölge oyunu başlar

Işık olmadan haşlar

Yara bakan çatık kaşlar

Silinmez defterden şimdi

Ruh bile terk eder her ikimizi

Bahattin Tonbul

3.3.2012