Yakılmamış Soba Hikayesi

tadındaydı henüz o sancısız şiir

şaşkınca yüzüme vurulunca o telaş

koridorları daralmıştı hastanenin

öte yandan sensiz üşüyene kızar

meğer ayaza sarılırmış vefalı Eskişehir

soba kenarına ilişmemiş bir kedininin

keyfindeyken tek düze mısralarım

baba olmak ne zormuş arkadaş

kaç doğuma razıysa o teneşir

lafı mı olurdu yaş yirmi yedinin

bir meleğin kanat çırpışıydı yavaş yavaş

o bana gülüşün, bak her saniyesini saklar

masumluğa serili ezelden garipliği hasırlarım

az çok kabahat bir bilse kendinin

sıfır ümide örtünmüşken nasıl yeşerir
bilmezsin özlemim saatlere bin küs asırlarım

hayatımın belki sen tek endişesiydin

hani açması gözlenen güzide tohum

toplasan altı üstü iki kişiye kokar

burcu burcuydu dün gibi hatırlarım

dualarımız boğazımızda boğum boğum

o ara sen cennetin güvertesindeydin

ekime öfkesi anlamsız küsmüştü rüzgar

ne çok severdim artık hazanıma bile üşenir

kar etmiyor yaprak dolusu ısrarlarım

henüz bitmemiş yorgun şair bestesiydin

Akdenize fısıldanmış avuç avuç dualar

anladım ki Yüce Mevlada sabırla bekleşir

sen olmayınca zaten yıkık dökük satırlarım

ilk bakışınla beyaz aşkın ta kendisiydin

üç kağıt bir kalemdi topu topu güruhum

bir fırsat bulsa dizeler çabucak yerleşir

otururdu yanına dinlerdi gizliden gar

her zaman kalbimin en köşesindeydin

doğmamış çocuğun beşiği nasıl kımıldar

şimdi öylesine boş sallanır ruhum

bir gün dökülürse çınar altı esrarlarım

sorulursa serçeli küçücük bahçeli mezar

bil ki sen Allahın en güzel hediyesiydin

bir bakarsın senin kızına da yetişir

her dem taze güfteli sonbahar seralarım

dr.süreyya burak önder