Barışın Yüreği Kanıyor

Toprağın emzirdiği çocuklar var meydanda

Barışa yürüdüler Ankara'nın tren garında

Eller birleşti sevgide, ölümeydi halaylar!

Güvercin kanatları savruldu, durdu zaman

Yaşamın enlemi yok, kalleş pusularda kan

Susturun şu çığlıkları, kulağımdaki ses ezan

Barışı vurdular Ankara'da, yüreklerde isyan

Dilimde sözler sustu, sızıları taşır mı sular!

Yanık tenlerini örtün, kimin bu çocuklar!

Kurtlar sofrasında şölen, utanır mı alçaklar!

Göğsümdeki isyan büyük, geçilir mi sıratlar!

Şaşkın bakışlarda sitem, karanlık örtsün ölümü

Kaynar kazanlara atın, görmesin kimse zulmü

Ey demire hükmeden Türkoğlu, bitir şu terörü

Düşmesin canlar toprağa, söylensin barış türküsü

Selahattin YETGİN