Nerden Koparsa Kopsun

Gidene “gitme” demem, gelmeyene “gel” demem,

Nasılsa her yol mubah yârdan koparsa kopsun.

Bilene “bilme” demem, silmeyene “sil” demem,

Bana ne! inceldiği yerden koparsa kopsun.

Kaygan zeminde oyna dilediğin gibi kay,

Hayat çabuk tükenir, ne ok kalır ne de yay,

Henüz güneş batmadan yerinden doğmadan Ay,

Sinemden çıkıp giden, ser’den koparsa kopsun.

Bir başıma doğmuşum, yaşarım bir başıma,

Tekrar zehir kattırmam helâl olan aşıma,

“İpin ucu kaçmıştır” deyip çıkma karşıma,

Bana ne gam azizim! nerden koparsa kopsun.

 Ayser ÖZBAKIR