Seni Unutmak Dünyaya Küsmektir

hayır bu kez şiir yazmak yok gidenin ardından
Gözyaşı da yok kalmadığından
bir ahh çekeceğim
ve çizeceğim üstünü,kurtulacağım
her köşesi senle dolu olan yarınlardan

bir gece ayıracağım seni unutmak için
ve bir çöp sigara
ve çekeceğim fişini ayın
zifiri karanlık olacak o gece
geçin karşıma yıldızlar
bu geceye şahitsiniz kaçmak yok
sonra dilediğiniz gibi kayın ya da parlayın

Senden öncekilerle aynı olacak kaderin
Kocaman bir nefes çekeceğim sigaramdan
Ve üfleyeceğim sen geçeceksin karşıma dumandan
ve göreceksin kararlılığımı
ve işte son nefes kaldı
bakma yüzüme öyle boncuk boncuk
çektim işte biteceksin
ve sonra unutacağım seni

kahretsin
yüreğimdeki kazınmışlığını nasıl temizleyeceğim
benliğime işlemişliğini nasıl
artık bu odadan çıkamayacağım
adımımı atsam aydınlığa sen
her ışık üzmesinden gözlerime yansıyacaksın
güneş doğacak ve sen gölgem olacaksın

akşam olacak
başımı kaldıracağım gözyüzüne
yıldızlar kaymaya başlayacaklar
bir bakmışım ki seni çizmişler
ay yüzün oluvermiş
yıldızlar sa gözlerin

işte bedenim son damlasını sunuyorum sana
pınar oldu gözlerim akıyor toprağa
ve yüreğimdeki filizlerin taşıveriyor
her yanım da açıyorsun manolya
yaprakların ellerimden tutuveriyor
her düşen damlamda varoluyorsun
ve beni sımsıkı sarıyorsun

biran ölmek istiyorum ve yatıyorum
gözlerimi kapatsam hayalin
kapatmasam gökyüzünden yansıyan ay yüzün
uyusam ruyalarımdasın
uyumasam kanımdasın
bilmiyorum ne yapsam
bir kez daha anladım
seni unutmak dünyaya küsmektir
seni unutmak yaşarken ölmektir
seni unutmak bir daha hiç gülmemektir.