Var Ömrüm Yü Ko

Var ömrüm....
Geride bıraktığın ayrılık çocuğunu büyütmekle geçti,
Ne çok bildiğim ninniler varsa söyledim,
Bir göz yaşını dindiremedim
Ne çok masallar varsa anlattım,
Nuh dedi peygamber dedirtemedim..
Kulak asmadı dediklerime,aldırış etmedi çaresizliğime
Bir sırtını dönemedi içimdeki senli sevgiye
Gemiler yaktı tufanlar kopardı
Böldü okyanusları iki yanından 
Taşı taş üzerinde bırakmadı,
Unuttu ne çok şey öğretmiş isem..
Bir vazgeçiremedim tek bildiği senden 
Sıyırdı gözlerinden kara bulutları
Talan etti dünya yüzünü
Gök oldu çaktı
Güneş oldu astı suratını...
Renkleri birbirine kattı,
Nakış nakış her karede seni aradı..
Unuttu ne çok şey öğretmiş isem..
Bir vazgeçiremedim tek bildiği senden 
Yalın ayak yürüdü hayatın yollarını
Aldırış etmedi düşüp kalkmalarına 
Eksiltti soluğundan
Yemin etti kollarına varmaya
Kendini kaybetti amansız acılarda
Bıraktı aciz bedenini gölgelerin solukluğuna
Bakmadı dönüp,de şöyle bir geriye
Vazgeçmedi inandığın sevdasından
Çığlık çığlığa seni aradı durdu yılların ardından
Unuttu ne çok şey öğretmiş isem..
Bir vazgeçiremedim tek bildiği senden