Meleğim Benim

Çaresiz bir hastalığın pençesinden kaçtın

Korkunç ihtilalin gölgesinde bıraktın

Kelepçelerin bak kollarımda

Dibi görülmeyen kuyuda mahsur kaldım

Her gece fırtınalar esti

Göğsümün içinde aşkın ise serbestti

Kimselere bırakmadım

Çapulcular anlamasın diye yalnızlığını

Çölde sensiz gezerken susuz kaldım

Pes etmedim

Yüreğime dolan hasret rüzgarına

Boyun eğmedim

Yokluğunda her zaman direndim

Kan revan içinde kalsa da bu  bedenim

Yenilmedim

Hep seni bekledim

Ne pahasına olursa olsun

Sensiz inan gülmedim

Meleğim benim

Bahattin Tonbul

5.3.2012