Ayrılık Vakti

Kaybolup gittin birden,bana bile sormadın

Ayrılık vakti geldi,o anın kıyametliydi

Günlerce neden durdun,hasretliğe yormadın

İşte o zaman dendi,bu kalp emanetliydi

Sen sokağa çıkmadın,ayakkabı giymedin

Kan revanın içinde,boyun bile eğmedin

Zalim arkandan vurdu,güneş yüzü görmedin

Ayrılık vakti geldi,o anın kıyametliydi

Koyu bir yaz ayazı,düştün sen yüreğime

Üşüyordum yar sensiz,duam hep meleğime

Toprak atamaz oldum,sebepse küreğime

İşte o zaman dendi,bu kalp emanetliydi

Sensizlikten sessizlik,girdi hep birbirine

Dişlerim kıcırdayıp,çarpardı birbirine

Mezarını kazdılar,inan çok da derine

Ayrılık vakti geldi,o anın kıyametliydi

Müthiş bir rüzgar olup,yalayarak geçerken

Zemheri vurgununda,sevdaları seçerken

Çokta beter yorgundun,bensiz sular içerken

İşte o zaman dendi,bu kalp emanetliydi

Doğuyor şakağıma,ilkbaharın kışları

Kapatır kapıları,o yarin bakışları

Dışarıdan yakıyor,o gözün akışları

Ayrılık vakti geldi,o anın kıyametliydi

Bahattin Tonbul

17.3.2012