Yoruldum Ben

Dağ başında çınar idim,

Baka baka yoruldum ben.

Yaylalarda pınar idim,

Aka aka yoruldum ben.

Günahlarım bana yetti

Kader dedim boşa gitti

Saçlarımda aklar bitti,

Çıka çıka yoruldum ben.

Gözlerimde yaş kalmadı

Selam verdim yar almadı

Ucuz sattım kar olmadı,

Eke eke yoruldum ben.

Hasret kaldım uzak düştüm

Hak katında hamdım piştim

Zorlukları yaya geçtim,

Seke seke yoruldum ben.

DOĞANAY’ım çare bulmaz

Dertlerime derman olmaz

Allah diyen yolda kalmaz,

Çeke çeke yoruldum ben.

Kemal DOĞANAY