Edebiyat ve Kültür Platformu
Umut 2 Bölüm
Sanırım söylediklerime ikna oldu ki, yanıma oturdu… Biraz sessizlik ile birlikte karşımızdaki manzaranın tadını çıkardık… Yani en azından ben çıkardım… Daha sonra “Nasılsın?" diye sordum…
“Her zamanki gibi…" diyerek yanıtladı… Benim yüzümdeki tebessümün aksine onun suratı sirke satıyordu… Aslında hep böyleydi… Bu da onun mizacıydı… Sesinin soğukluğundan da anladığım kadarıyla tamamen isteksiz bir şekilde, sırf âdet yerini bulsun diye “Sen…?" diye sordu… Buna da şükretmek lazım zira genellikle bu kadar kısa bile olsa kimsenin hâlini hatrını sormazdı…
“Çok şükür, iyiyim…" dedim…
“Neden burdasın…? İşin gücün yok mu…?" diye sordu, hâl hatır sorma kısmını tahmin ettiğimden daha kısa bir sürede es geçerek… Rahatlığımdan hiçbir taviz vermeden “Var… Ama acelesi yok…" diye yanıtladım… “Neden acelesi yok…?" diye sordu… İlla ki bir açıklık, bir rahatsızlık bulmaya çalışıyordu… Ben de yüzümdeki tebessümle ona dönerek “Çünkü sen burdasın…" dedim…
Bilmiyorum belki de bana öyle geliyordu ama benim yüzümdeki tebessüm ne kadar suratıma yayılıyorsa onun da suratı bir o kadar asılıyordu sanki… Asılmış bir suratın sınırlarını zorluyormuşçasına bir yüz ifadesiyle “Nasıl yani…?" dedi…
“Her zamanki gibi…" diyerek yanıtladı… Benim yüzümdeki tebessümün aksine onun suratı sirke satıyordu… Aslında hep böyleydi… Bu da onun mizacıydı… Sesinin soğukluğundan da anladığım kadarıyla tamamen isteksiz bir şekilde, sırf âdet yerini bulsun diye “Sen…?" diye sordu… Buna da şükretmek lazım zira genellikle bu kadar kısa bile olsa kimsenin hâlini hatrını sormazdı…
“Çok şükür, iyiyim…" dedim…
“Neden burdasın…? İşin gücün yok mu…?" diye sordu, hâl hatır sorma kısmını tahmin ettiğimden daha kısa bir sürede es geçerek… Rahatlığımdan hiçbir taviz vermeden “Var… Ama acelesi yok…" diye yanıtladım… “Neden acelesi yok…?" diye sordu… İlla ki bir açıklık, bir rahatsızlık bulmaya çalışıyordu… Ben de yüzümdeki tebessümle ona dönerek “Çünkü sen burdasın…" dedim…
Bilmiyorum belki de bana öyle geliyordu ama benim yüzümdeki tebessüm ne kadar suratıma yayılıyorsa onun da suratı bir o kadar asılıyordu sanki… Asılmış bir suratın sınırlarını zorluyormuşçasına bir yüz ifadesiyle “Nasıl yani…?" dedi…
Umut 2 Bölüm başlıklı yazı 4harf1kelime tarafından
09.11.2015 tarihinde sitemize eklenmiştir.
Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu, kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.
İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz.
Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
- Yorumlar 0
- Yorum Yaz
- Tebrikler
- Beğenenler
- Popüler Yazıları
Yükleniyor...
Yorum yazmak için giriş yapın.