Edebiyat ve Kültür Platformu
Umut 4 Bölüm
Yüzümdeki tebessüm, sanki yüzüme sığmayıp taşacakmış gibi bir hâle varmışken “Hayır, yanılmıyorum… Sen de umut ediyorsun… İnsanların aklına girip, onları kendi tarafına çekmeyi ve beni tamamen ortadan kaldırmayı umuyorsun… İstesen de istemesen de sadece bu bile, benim; senin içinde var olduğumun bir göstergesidir…" dedim ve bir müddet sustum… Suskunluğuma o da eşlik etti… Ya bir cevap vermek istemiyordu yada verebilecek bir cevap bulamıyordu… İkinci seçenek, yüz ifadesine bakıldığında daha makul görünüyordu…
Söylediklerimi kabul etmek istemiyor gibiydi ama ne bunu dile getirebiliyordu ne de haklı olduğumu itiraf ediyordu… Sessizliğin içindeki karmakarışık düşüncelerinden sıyrılmasını sağlayabilmek amacıyla sohbetimizin başından bu yana devam eden yağmuru örnek gösterdim…
“Şu yağmuru görüyor musun…? Tıpkı senin gibi… Yeryüzündeki her bitkinin, her hayvanın ihtiyacı olan bir şey… Ama fazlası, ölüme bile götürebilir… Ancak bu yağmurdan sonra bir gökkuşağı çıkar… Ve yağmurun tatlı sesini duyduktan sonra bunu görebilmek; inan bana gerçekten de birçok şeyden daha fazla huzur verici… İşte o gökkuşağı da tıpkı benim gibi… Umut etmek gibi… Sevmek gibi… İnanmak gibi… Hayata tutunmak, hayattan zevk almak, hayatı tam anlamıyla yaşayabilmek gibi…"
Ardından yine bir sessizlik yaşadık… Biz susmuştuk… Yağmur damlaları susmuştu… Yağmurun sonu, muhabbetimizin de sonu gibi görünüyordu… Taa ki tam karşımızda çıkan gökkuşağının cezbedici görüntüsüne kapılana kadar… Kısa bir süre birlikte karşımızdaki manzarayı izledikten sonra ayağa kalktı, arkasını döndü ve “Senden nefret ediyorum." diyerek arkasına bakmadan gitti… Ben ise, biraz daha kalıp karşımdaki güzelliğin tadını çıkarmaya devam ettim…
Söylediklerimi kabul etmek istemiyor gibiydi ama ne bunu dile getirebiliyordu ne de haklı olduğumu itiraf ediyordu… Sessizliğin içindeki karmakarışık düşüncelerinden sıyrılmasını sağlayabilmek amacıyla sohbetimizin başından bu yana devam eden yağmuru örnek gösterdim…
“Şu yağmuru görüyor musun…? Tıpkı senin gibi… Yeryüzündeki her bitkinin, her hayvanın ihtiyacı olan bir şey… Ama fazlası, ölüme bile götürebilir… Ancak bu yağmurdan sonra bir gökkuşağı çıkar… Ve yağmurun tatlı sesini duyduktan sonra bunu görebilmek; inan bana gerçekten de birçok şeyden daha fazla huzur verici… İşte o gökkuşağı da tıpkı benim gibi… Umut etmek gibi… Sevmek gibi… İnanmak gibi… Hayata tutunmak, hayattan zevk almak, hayatı tam anlamıyla yaşayabilmek gibi…"
Ardından yine bir sessizlik yaşadık… Biz susmuştuk… Yağmur damlaları susmuştu… Yağmurun sonu, muhabbetimizin de sonu gibi görünüyordu… Taa ki tam karşımızda çıkan gökkuşağının cezbedici görüntüsüne kapılana kadar… Kısa bir süre birlikte karşımızdaki manzarayı izledikten sonra ayağa kalktı, arkasını döndü ve “Senden nefret ediyorum." diyerek arkasına bakmadan gitti… Ben ise, biraz daha kalıp karşımdaki güzelliğin tadını çıkarmaya devam ettim…
Umut 4 Bölüm başlıklı yazı 4harf1kelime tarafından
10.11.2015 tarihinde sitemize eklenmiştir.
Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu, kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.
İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz.
Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
- Yorumlar 0
- Yorum Yaz
- Tebrikler
- Beğenenler
- Popüler Yazıları
Yükleniyor...
Yorum yazmak için giriş yapın.