Benim Yerime Koy Kendini

Benim yerime koy kendini

Çöplerde ara

Küflenmiş bir dilim ekmek

Bozulmuş ekşi yemekleri

Dolaş sokak sokak 

Yagmurda ıslan...

Islan iliklerine kadar

Bir gün tekme bir gün sopayla kovalan

Canın yansa da kimin umurunda

Benim yerime koy kendini

Şikayet eder yazlığa gelen teyze

Sokakta rahat yürüyemiyor uyuyamıyorum

Der telefondaki sese

Ayır beni beş yavrumdan eline ne geçecekse

Sırtımda acı bir iğne 

Atılacağım yer belli değil

Ya çöplük yada yabancı olan başka mahalle

Benim yerine koy kendini

Teneke bağlasınlar kuyruğuna

Koştursunlar seni acı içinde oradan oraya

Şikayetlerim bitmedi hanım teyze

Tecavüzler var peş peşe

Gözü dönmüş yaratık mı demeli

Onları insanlardan nasıl ayırt etmeli

Benim yerime koy kendini

Başım önde yarı sakatım şimdi

Yaşamalı mıyım yoksa ölmeli mi

Günlerce aç dolaşıyorum kemiklerin sayılı

Uyuz sarmış bedenimi sessizce ağlamaklı

Suçumuz nedir biri bize anlatmalı

Benim yerime koy kendini

Başımı biraz okşa diye koşuyorum peşinden

Tekme atıyorsun kan damlıyor yüreğimden

Nefret etmiyor sevgi arıyorum gözlerinden

Hiç merhametin yok mu ey insan oğlu

Ne olur bir can kurtarsan çöplüklerden

Benim yerime koy kendini

On gün oldu ağzıma lokma girmeyeli

Paylaşmadın sofrada artan bir dilim ekmeği

Çok yazlar kışlar geldi geçti

Hiç bir şey değişmedi

Bizde tanrının sessiz kullarıyız duymadınız

Bir karış yere bizleri sığdıramadınız

Benim yerime koy kendini

Bu dünya yalnız sizin için dönmüyor

Sayısız canlar şikayetiniz yüzünden eziyet çekiyor

Karakış kapıda 

Ha geldi ha geliyor

Yavrularım perişan olacak içim çok acıyor

Bir sıcak yuva yok mu

Sokaklarda donarak ölecek bizlere 

Benim yerime siz atılsanız bu çöplüklere

Tanrıya yalvarırsın canımı al diye...

‘’ EN’ÂM-38: Ve yeryüzünde yürüyen hayvanlardan ve iki kanadıyla uçan kuşlardan ne varsa (4 ayaklı) hiçbir hayvan ve iki kanadıyla uçan hiçbir kuş yoktur ki; sizin gibi ümmet olmasınlar.

Yalçın BİRİCİK...............................................12/11/2015