Edebiyat ve Kültür Platformu
Tut Sevgiyi Bırakma Kadın
Uzaklaşıyordu git gide
Korku dolu gözleriyle karanlıkta kayboldu
Hırpalanmış yorgundu yüreği
Dinlenecek bir omuz aradı yıllarca
Yaslanacak koca bir çınar yada bir kuru dal
Ama yoktu.
Savaşını verdiği hayatın malubuydu
Üzerine geliyordu insanlar
Avaz avaz susuyordu
Gecelerin sesizliğinde fal taşı gibi
Açılmıştı gözleri
Yalnızlığın galibiyeti sıyrılıp uzaklaştı geceden
Uykusuzluktan kan çanağı gözleri
Kıskandırıyordu güneşi ve
Güneş doğmakta kararsız
Çiğ taneleri terk ediyordu yaprakları
Yorgun bedeni bir ağaca dayandı
Islaktı avuçları.
Sonbahar gibi solgun benzi
Saçları darma dağın
Darmadağındı yüreği
Hayli zaman olmuştu gülmeyeli
Hayli zaman sevgiye susuz
Çatlamış kurumuştu dudakları
Yere düşen cesaretini kaldırdı yerden
Üzerindeki nefret örtüsünü yırtıp attı
Tozunu aldı kalbinin
Kararlıydı sevmeye kadın.
Etrafındaki ötüşen kuşları dinledi
Dilinde bir şarkı
Yapraklar arasından güneşe gülümsedi
Bir den silkelenip kalktı yerinden
Tutundu ağacın dalına
Sevmeliyim dedi sevmeliyim
Zaman çok kısa
‘ işte o gün girdim kadının hayatına ‘
Yalçın BİRİCİK..........................22/02/2016
Tut Sevgiyi Bırakma Kadın başlıklı yazı KAR ADAM tarafından
07.03.2016 tarihinde sitemize eklenmiştir.
Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu, kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.
İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz.
Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
- Yorumlar 0
- Yorum Yaz
- Tebrikler
- Beğenenler
- Popüler Yazıları
Yükleniyor...
Yorum yazmak için giriş yapın.