Kırdılar Usta

          Kırdılar usta

Şu dünyada acılarla yaşarken

Belki birilerini kırdım

Belki,de üzdüm

Ama en çokta ben üzüldüm usta

Ne bir anlayanım oldu

Nede bir ağlayanım

Acılarla çaresiz kaldım

Öylesine karaymış,ki bahtım

Her kime dost dediysem

Ya sırtımdan vurdu

Yada beni çok yordu  be usta

Evet belki bende birilerini kırdım

Fakat yeri geldi geri döndüm

Çokta pişman oldum

Çok yordular beni  usta,  çok

Ne hayattan tat aldım

Nede bir mutluluk

Yaşamadım, yaşamadım be usta

Hani derler ya yirmisinde ne ise

Kırkında  o olur insan

Ne yirmisinde güldüm

Nede kırkında güldüm

Yaşamadım bedbahtım

Nasıl kalır şimdi ahım

Nasıl kızmayayım desene usta

Beni bu dünyada kimseler anlamadı

Acılarımı kimseler paylaşmadı

Bir tek sevenim anlayanım vardı

Oda zavallı ihtiyar anamdı

Nur içinde yatsın

Boşa dememişler ana gibi yar olmaz

Benim yarimde oydu canımda oydu

Yalan,mı,  yalan,mı sözlerim

İki kelimede sen söyle,usta

Neden susuyorsun usta neden

Sende biliyorsun,ki insanlar yalan

Sende biliyorsun,ki dostluklar yalan

Beni bir tek anamdı anlayan

Malatyalı şair

Cahit aluç