Güven

Güven Rabbine, güven gerçek âlime

İkisi de, yanıltmaz seni

Kim vazgeçilemez ki bu âlemde, insan, insanın kurdu adeta

Fırsatını bulursa yer bitirir

Anasıdır, insanın en güvendiği

O da göçüp gider, kimse, kimse için ağlamaz,

Her can kendine,  acır

Tanırsan kendini, evreni tanımış olursun

Korkarım, gölgesi olan her şeyden

Çok az şey biliriz ruhtan, Ruh dolaşır evrenleri

Ben mi kimim! Hiç!

Aşk tan da, korkarım, neden se?

Üç harfli, değince, neden cin gelir,  akıllara?

Aşk'ta çarpar, cin gibi

Ruh, sahibine geri döner

Rab, neylerse güzel eyler

Güvenirim ancak, Rabbime

Bir de, gerçek âlime

Âlim anlamadıklarımı anlatır bana

Elbette Rabbin izni ile

Bilinmezlerden, korkar insan

Âlemleri dolaşırız, bilmek için

 Melek eden insanı,  ancak,  İlahi aşktır