Öğretmenim

Bir harf öğretene, köleysek eğer,
Yirmi-dokuz kere, kırk yıl köleyim.
Öğretmen toplumda, en yüksek değer,
Yerin bir başkaydı, dün öğretmenim.

Özveriyle dağ taş, çamurda karda,
Kimi borç içinde, kiminiz darda,
Sorsalar, ek dersin, maaşın var da,
Mutlumusun acep, sen öğretmenim?

Bazen kurşunlandın, bazen taşlandın,
Kimi kafalarca, tümden dışlandın,
İçten içe yandın, erken yaşlandın,
Bu gün senin günün, an öğretmenim.

Sağlamdı duruşun, yol gösterendin,
Kıraç toprağıma, hayat verendin,
Gönlümdedir yerin, yok şimdi kendin,
Beni hep sınıfta, san öğretmenim.

Soban mı yanmıyor, kırık mı camın,
Yine her yağmurda, akar mı damın,
Niye hüzünlüsün, nedendir gamın,
Öğrencin mi hasta, can öğretmenim.

Yerime düşerdin, takılsam taşa,
İnan ki emeğin, çıkmadı boşa,
Gösterdiğin hedef, ki baştan başa,
Rehber oldu hem de, yön öğretmenim.

Pergelsiz daire, çizeni vardı,
Her konuya şiir, dizeni vardı,
Derdimi işlemsiz, çözeni vardı,
Geceme olurdu, gün öğretmenim.

Engin bilgin ile, donattın ördün,
Beni gözlemledin, izledin gördün,
Yaşam biçimini, önüme sürdün,
Cana can tenime, ten öğretmenim.

(24-25) Kasım 2009