Aç Kalbini Fısıltılara

Bedene yansıyan âleminizden,

Şükür tecellisi kaleminizden, 

Peygamber yoluna kaseminizden, 

Bende nasibimi almak isterim... 

Her insan bedeni içinde kâinat, 

Ruhunda demlenmiş-sırlanmış hayat! 

Her gün aynı dertler, yaşar bin bayat: 

Bulamazsam abu hayat pınarı, 

Pürüzsüz büyüyen safi çınarı, 

Güven çadırına düşen sabırı, 

Yaşamımda acı, yok olur umut

Karalıklar kaplar yağdırmaz bulut…

Kahkahalar sahte, hal sofasında 

Ön yargı serilir bal sofrasında 

Oldukça ölürüm mal kafasında

Boşa geçirdiğim anı eylerim… 

Aslında ağlarım yar, içten içe 

Elim kolum bağlı yanarım hiçe, 

Çiğnene, çiğnene döndüm kerpice…

Hacer kalbi gibi deli divane

Yaşamaya olur umut, bahane

Zemzem bulur gibi suyu düşlerim! 

Acıya sabreden kavuşur muta, 

Sonra güneş doğar acil umuda, 

Kalbime teselli olsun dilerim... 

Bedeni aleni göstermek kadar, 

Cömertçe kalbini aç, etsin firar... 

Nihai kıyamet kefeni sarmış, 

Bekler ki sabırla, toprak sonsuz yar… 

Ömrüm hızla geçer, ararım ilham

Yarenin dilinden güzel söz, kelam! 

Cemaat toplanır selâdır selam 

Kabre konduğum yer huzur bellerim…

Saffet Kuramaz