Hasretim Bakışlarına

Karanlık bir oda gibiyim,
Sessiz, ıssız ve ışıktan nasibini almamış gözlerim…
Kendi ufkumda dağılmış gibiyim,
Toplanmak güç alışamamışım gözyaşına…

Bir sen vardın avuç içimde; kayboldun…
Sen vardı gözlerimin yeşilinde; akıp gittin boşluğa
Ben seni seviyordum günün her saatinde,
Şimdi gecenin loşluğunda öksüz gibiyim…

Kayıtsız şartsız hasretim bakışlarına,
Sözcükler kifayetsiz kalıyor hasretinin yanında sevgili,
Dön demeye cesaretim yok, kayıp düştün gözlerimden…
Oysa uzatsam elimi tutardım, sarhoş gibiyim…

Karanlık odada ben düşlüyorum gideni; biliyorum gelmeyecek…
Yine hüzün kokar oldu mısralarım,
Kendi loşluğumda kaderime terk edilmişim…
Acıya dost sevdadan mahrum bırakılmış,
Hasrete yem olup ufkumda buldum kendimi…
Sessiz kalıp, suskunluğumu çığlık bilmiş gibiyim artık…