Sor Dedi Gitti

Çok çileler çektim yoruldum artık,

Yaşadığım hayat ZOR dedi gitti.

Başımda sevdalar duruldum artık,

Gönlümdeki yanan KOR dedi gitti.

Şu fani dünyada çok yoklum çektim

Kuruyan bahçeye çiçekler ektim

Hayatım boyunca yanında tektim,

Rüyaları hayra YOR dedi gitti.

Zaman acımasız hemen geçiyor

Hatır sorduklarım adam seçiyor

Elinde makası gömlek biçiyor,

Harcadığım emek BOR dedi gitti.

Devler cüce olmuş sebep soruyor

Barış dedikleri insan vuruyor

Kınalı elleri belde duruyor,

Elimdeki çiçek MOR dedi gitti.

Ateşimde yanan taşlar çatladı

Taşları görünce başlar çatladı

Kavgaya karışan kaşlar çatladı,

Bu işler birazda HOR dedi gitti.

Korkak insanları sevmedim asla

Getir şu başını sineme yasla

KEMAL’e gül sundum altından tasla,

DOĞANAY’a beni SOR dedi gitti.

                           Kemal DOĞANAY