Dinsiz Îmansız Başım

Gövdeme ağır geldin omuzlarım çöküyor,

Ne olur bir gün kalsan dertsiz, dumansız başım!

Buğulanan gözlerim durmadan yaş döküyor,

Bir rüzgârla uzağa salsan âmansız başım.

Hadi! Pişman oldum de, parmaklarını dişle,

Uzayan gecelerin göğsüne gergef işle,

Dayanacak gücüm yok, emin ol bu gidişle,

Öldürür arzuların yersiz, zamansız başım.

Anlatmayla bitmiyor, bana neler yaşattın,

Bir elinle okşarken, bir elinle taş attın,

Kederi zincir yapıp benliğimi kuşattın,

Artık yakamı bırak dinsiz imansız başım…

Ayser ÖZBAKIR