Özür Ve Öğüt

          ÖZÜR VE ÖĞÜT

          Şaşırırım karşında, elim dilim dolaşır
          Gönlünü hoş edecek bir çift kelâm bulamam 
          Söylediğin sözcükler zihnime geç ulaşır
          Çağım geçmiş ne çare, sana umut olamam

          Maceraya kalkışma benle bu genç yaşında
          Tercihini iyi yap hayatının başında
          Sonradan pişman olup boğulma gözyaşında
          Kalp denen kutsal kaba istesem de dolamam

          Alıp sürükler beni hafifçe esse rüzgâr
          Mecalsiz ve çaresiz gezdirir diyar diyar
          Ne olur anla beni, vazgeç ısrardan ey yâr
          Mutsuz edip de seni günden güne solamam

          Saçlarını okşasam inan titrer ellerim
          Akşam karanlığını uyku vakti bellerim
          Yol yakınken sana ben mutluluklar dilerim
          Bahtını ikbâlini mahvedip saç yolamam

          (13.10.2014 – Lüleburgaz)

          Zekâi BUDAK