Eflatun Maniler

Yeşilken dallarında görünmez hakikati 
Savrulur yaprakları ararken tarikatı 

Beti benzi solmuştur dolunayken mahinur 
Yelin hışmına uğrar engel olmaz hiçbir sur 

Yaşlanmış duyguları çaresiz gözyaşları 
Ordan oraya göçer oynar temel taşları 

Ne tanıdık dünyası ne süslüdür abası 
Ne onu öveni yar ne faydadır çabası 

Nasıl elveda der ki acısına tiryaki 
Her inleyişte dur der çölde mecnun misali 

Dalına dönmeye can atar olsun avatar 
Köküne kul olacak her geldiğinde bahar 

Artık o sözlerinin kalmamıştır manası 
Dönse de dallarına değişir mi mayası 

İki melek görünür sağında ve solunda 
Ecel şerbeti içer öbür dünya yolunda