Unutma Mağrur Adam 1

UNUTMA/ MAĞRUR ADAM 1

En son yangının külünden doğmuş/ en son korun çocuklarıydık biz/ mağrur adam

Unutma

O dağın oğullarıydık

Kimi üç ağaç gibi dimdik/ üç kişi

Kimi dört fişek/ yaralı

Kimi beşi bir yerde/ bin parçaya bölünmüş/ sınırsızdık/ unutma

Biri Mamak

Biri Diyarbakırken

Birimiz İstanbul

Birimiz gurbeti/ hasreti yazan

Birimiz alacağın olsun senin/ ta Ankara’ydık

“Çocuklar gibi şendik” üç ağaçta/ unutma/mağrur adam

Gençliğimizi yemeden daha Ankara

Tüketmeden bizi/ o şehir bu şehir

Olmadan o onulmaz gurbet/ bu hasret

Sanma ki unutuldun

Sanma ki unuttum

Sanma ki unutuldunuz

Unutmak ahmak yüreklerin/ harcıdır/ kârıdır mağrur adam

Var mı ki/ biz de o yürek.

özay sağlam