Porselen Kadın Rivayet Kipi

PORSELEN KADIN/ RİVAYET KİPİ 80

Her gün resmine bakardım

Bilmem/ kaç kez hem

Su perisi gibiydi

Beyazdı

Bakarsam/ yüreğim aydınlanır

Bakmasam/ kendimi eksik sayardım

Kimi gün/ beyaz bir kuğu

Kimi gün/ beyaz bir martı sayardım onu

Bakardım

Resmine dalardım

Bebeklerin yüzündeki pembeliği görürdüm onda

Çocukların yüzündeki gülücüğü

Resmi gerçeğe dönüşürdü sonra

Kokusunu/ içime çeker/ öpmek isterdim gerçeğini

Öpemezdim

Saçları salınırdı sularda/ mavi beyaz sandallar gibi

Endamı nergis

Bitimsiz bir dans gibiydi suda salınışı

Elleri hovarda

Göğsü/ iki beyaz güvercin

Fettan ederdi kimi bakışlarını

Kimi porselen irisi

Ya o gıdığı

Pembe bir tona bürünürdü/ en çok da

Roza

Salınışı beyaz

Yakışı yıkışı sarıydı/ alev rengiydi

Bıkmadan usanmadan ona bakardım/ bakmadan/ duramazdım

Gecesefasına karışırdı gece

Gündüz hep başka türlü bir çiçek

Bütün zaman kiplerinde ille de hep o olurdu

Şiir olurdu

Ben şimdiki zamanın hikâyesi olurdum hep

O dilek

İstek

En çok da/ rivayet kipi olurdu

Porselen kadın.

özay sağlam