Merhametinle Kuşat

Güneş battı batıdan gölgeler içinde

Kışın çöken yıldızsız geceler gibi

Karanlık ve hüzün içinde kaldım

Gecenin dingin karanlığına bıraktım kendimi derviş edâsıyla

Bir ney sesi alıp götürdü beni

Demlenen semâzenlerin ruhuna.

Bir hûşû içerisinde aktı ruhum bedenimden semâya

Helezonik bir anafor

Yükseltti,yükseltti,yükseltti beni arş-ı âlâya

Işıklar saçarak pervane oldular çevremde ruhâniler

Zöhre,Ay,bil cümle seyyâreler bir hûşû üzre raks etmekte ki

Sessizliğin ve düşlerin doyum noktasıydı o an

Güneş sadece kalbin kirlerinin yanıp,

Yeniden Zümrüd-ü Anka misâli doğuşuna vesile olmakta,    

Ay,kaybolan yüzdeki nuru yeniden ihdas etmekte

Ve Venüs ilâhi aşk ile

Kalbin mut main olmasına vesile teşkil etmekteydi

Ey Rabbim !

Sahte dostlardan,sahte sevgilerden

Ve bütün sahtelik çeşitlerinin bir yılan gibi

Ağulayarak bana sunulduğu bu hayatı al benden

Ey Yüceler Yücesi !

Kapındayım

Mücrimim

Senden başka gidecek yerim,

Çalacak kapım yoktur

Kuşat beni !

Merhametinle kuşat !

Merhametinle…