Her Şey Çok Ağır

Ey gözlerinde Ankara kokusu taşıyan sevgili !

Her şey çok ağır

Kanım damarlarımda üşüdü

Baktığım bütün aynaların derinliğinden

Topladım bizli fotoğraflarımızı

Sonra yazdığım bütün şiirlerimden çıkarttım kendimi

Her şey çok ağır

Şimdi kelimeler ölü doğmaktadır dudaklarımda

Keşke kırkikindi yağmurlarının yağdığı yollarda kaybolsam,

Elimdeki fenerin donuk aydınlığında

Karanlığa gömülse vücudum gibi hayallerimde

Başka bir dünyanın kapılarını zorlasam

Ölü bir kentin toprağına ayak bassam

Duvara vuran gölgeme dokunsam

Ve geçip eşiği denize ulaşsam

Keşke ulaşsam…

Her şey çok ağır

Ah yorgunluğumun gözleri bir konuşabilse

Bir duyurabilse sana yürekteki feryatlarını

Bir kelimelere dökebilse seni ne çok düşündüğünü

Bir dökebilse şiirlere…

Her şey çok ağır

Yağmur dökülüyor diğer yandan

Seninse geniş yüreğinin başkenti dar bir bana

Hissetmiyor musun:

Oysa bu kentin sokakları hâlâ “sen” kokuyor

Hâlâ seni çağırıyor sesim avaz avaz suskunluğunda

Her şey çok ağır

Ve benim hasretliğim

Parçanın bütüne vurgunluğu gibidir sana

…………..s.altunbaş…13 şubat 2016…01:10..