Küskünüm Sana İstanbul

İstemeden  gözlerim  yine sana daldı

İstanbul....

Hayra yormadığım rüyaydın

Oda çok gerilerde kaldı

Yedi tepeydin içine sığdıramadın beni

Un ufak ettin hayallerimi

Doya doya  yaşayamadım sende seni

Müebbet yedim yedi kule zindanlarında

Boğaz köprüsünde sallandı hep aşk

Ortaköyde gün batımını görmeden

Duygularımı prangaladın

Küskünüm sana İstanbul beni sende saklayamadın.

Yolum yine sana çıkıyor

Yine gururumu ezip geçiyorum

Aldıklarını istemeye geliyorum

Son şansla...

Son şansla çalıyorum kapını

Bana geri ver arkamda  bıraktıklarımı

Küskünüm sana İstanbul

Beykoz sarıyer trabya

Aceleye geldi

Bulamadım aşkımı oralarda

Bakırköy kapalı çarşı eminönü

Benden intikam almışsın  gözlerim bakar kördü

Sokak çocukları gibi

Köprü altlarında geziniyorum

Uzaktan  bir roman  kızı gülümsüyor

Eyvallah diyorum.

Geldiğim  gün senden gideceğimi biliyorum

Öyle çok maneviyat aldın ki benden

Hesabını yapamıyorum

Bir canım birde aklım kalmıştı

Onuda al...

Al senin olsun diyorum

Küskünüm sana istanbul

Bir kadeh daha kırmaya geliyorum

Topkapı ayvansaray  şimdi şehremenideyim

Bir kaç sokak  kaldı aramadığım

Sevdiğimi  bulacağıma kararlıyım

Yetiyorsa gücün  gel al elimden

Bu sefer seni umursamayacağım

Kızkulesinden son defa seyredeceğim seni

Son gün batımı isyanlarımı haykıracağım

Avaz avaz...

Kumkapıda çekeceğim kandilin ipini

Boş kadehimi kaldıracağım şerefine

Boş rüyaların perdelerini kapatacağım usulca

Küskünüm sana İstanbul

Beni anlasanda anlamasanda

Gamze YAĞMUR

05/02/2016