Pervaneler

İncinmiş olsam bile nar tanem ben
Asla geçmem geçememki sevginden
Görür cümle alem haz alır bilirsin
Pervaneler ışığın şiddetinden

Salıver yansın ki yok olsun bu nefs
Küllden maada şey kalmasın canda
Seni gönül gözüm görünce aynen
Ben sansın seni var canım al o anda

Allahümme ehatet minel envâr-i
Min külli canibin,ya nûrin ya nûri


'Allahım;
ışığınla öyle bir sar sarmala ki altı yönümü
alemde karanlıktan eser bırakmasın nurum'

Alanya/009