Çıplak Gece

Artık saatlerce kurcalamıyor aklımı,
O saf çocuksu gülüşün;
Eritemiyor gönül dağlarımdaki karları,
Bakışların nefret köpürüyor,
Olgun, ağırbaşlı tavırlarn,
Üstüme üstüme geliyor...

Sayende kendimden tiksiniyorum:
Bilinçaltım benimle oyun oynuyor,
İnsanların küçük bir tebessümü:
İğrenç kahkahalarıyla ünlü dazlakları andırıyor.
Yol üstündeki ağaçlar pusu kurmuş bekliyor;
Bu kez girdabına almadan boğacak sokaklar.

Ve gün bitimi, gardım düşük;
Tanıdık olmayan yalnızlık şu an sırdaşım:
Elimde bir kadeh karanlık,yudumluyorum zifiri;
Bilmiyorum,hangi çıplak gecenin koynundayım:
Önce sırdaşım olan yalnızlığın kuklasıyım şimdi...

şiir=AzizKUZU(soorcantleeaziz)