Çanakkale

Ölümle dans ederken tek dertleri bu vatan

Bulduğunda yediler kaynamış buğday aşı

Korku nedir bilmeden dim dik giderken atan

Gelecek yavrulara yapmalıydık biz aşı.

Annelere doymadan ağızda süt kokusu

Al bayrağı andıran bir mübarek dokusu

Yedi düvel birleşip ezdi gâvur sokusu

Çocuk bile değildi daha on iki yaşı.

Düğüne varır gibi koştu sona gülerek

Kalan yaşasın diye toprağı ar bilerek

Her biri bir dev oldu bedenini silerek

Öyle yiğittiler ki akıtmadı gözyaşı.

Atladılar mermiye canlarını yok sayıp

Doksan yıl öncesinden koca bir nesil kayıp

Emanet korunmazsa olmaz mı bize ayıp?

Veda bile etmeden kınalandı o başı.

Her köşesi bir cennet kutsaldı dağı taşı

Rüyaları süsledi yârin kirpiği kaşı

Gömülsün bu denmesin bir daha mevta taşı

Ülkeme yanlış bakan inşallah olur şaşı.

26.02.2016

Ahmet Çelik