Kardeşliğimizi Görmez Birileri

Vatan satılık değil bölüşülmez

Nefret var iken boş gezilmez

Nefrete bir gram prim verilmez

Nefret sahibi kolunu boşa açar

Nefreti vatan yıkmaz işte o an yanılır

Kardeşliğimizi görmez birileri

Esse de nefretin kara yelleri

Kardeşliğimizi görmez birileri

Zehir zıkkımdır hep yedikleri

Yıkılmayız yıkmak ister birileri

Nefret çamuruna batar dizleri

Nefreti vatan yıkmaz işte o an yanılır

Kardeşliğimizi görmez birileri

Çabalama içeriye giremezsin

İçeriye girsen de kardeşliği bilemezsin

Bizdeki iman gücünü sen ölçemezsin

Şehadet şerbeti iman ölçülür

Şehadetle bizler dirilir

Sizin gibi zalimler geberir

Cehennemde alev alev erir

Nefreti vatan yıkmaz işte o an yanılır

Kardeşliğimizi görmez birileri

Nefretle kaldırır birileri elindeki bardağı

Yıkılmaz ülkemin hiçbir dağı

Onlardır uşakların yandaşları

Bizde var imanla merhamet bakışları

Ok gibi saplanır sinelerine ondandır feryatları

Meydanda yıkılmaz gezer vatan evlatları

Nefreti vatan yıkmaz işte o an yanılır

Kardeşliğimizi görmez birileri

 Dar gelmez giydiğimiz yelek

Birileri ister ülkeyi bırakıp gidek

Size biz kefen giydiririz ey köpek

Ecdat yadigârıdır nasıl bırakıp gidek

Vatansız insan insan olur mu hödük

Bayraksız insan kul olunur mu güdük

Nefreti vatan yıkmaz işte o an yanılır

Kardeşliğimizi görmez birileri

Kul Mehmet’im sırdır kardeşliğimiz bizden olmayan anlamaz

İman gönlümüzde ülkemdeki birliği dirliği onlarda olmaz

Kardeşlik şehadetle verilir geri alınmaz

Bunu iman edenden başkası açıklayamaz

Bu böyle yaşanır öylesine anlatılmaz

Bizdeki kardeşlik öyle borsada bozdurulmaz

Nefreti vatan yıkmaz işte o an yanılır

Kardeşliğimizi görmez birileri

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-