Ya O Ya da Ben Gönlüm

 
Ey benim, bir türlü baş edemediğim gönlüm.
Böyle giderse işimiz var seninle.
Uğraşıyorum.
Ben ne kadar uğraşsam ‘da, sen pişmiş aşıma su katıyorsun.
Ah. Gönlüm ah..
Neden hiç, ben laf dinletemiyorum sana.
 
Ben, direniyorum.
Sense beni, taştan taşa çarpıyorsun.
Eziyor, ezdiriyorsun beni.
Beni sen her zaman, gülünç durumlara sokuyorsun nedense.
Gönlüm!
Neden bir kez olsun şu yüzümü güldürmüyor sun?
Ne yapacağım ben seninle.
Ey şeytana uyup, beni onun sözlerine değişen
Vefasız, gönlüm.
 
Denedim...
Hem de ben, pek çok defalar denedim.
Aklıma, sordum!
Artık ben şuna uymayayım aklımın dediğini yapayım dedim.
Dedim de, demesini!
Yine’ de ben, aklımın dediğini yapamadım.
Sen, bir şey nasıl bir şeysin?
Gönül..

Sen nasıl bir şeysin...

Beni bana düşman ediyor, bütün duygularımı alt üst ediyorsun.
 
Gönlüm sen benim değil, şeytanın dostu olmuşsun.
Düşünüp!
Ne zaman,  istediğimi yapmaya kalkışsam
Sen, aramıza!                                                                                 
Hep kara kedi gibi, şeytanı sokuyor, istediğimi yaptırtmıyor sun...
Ben, kapıdan kovuyorum!
Sense şeytanı, pencereden sokuyorsun.
Bu kadarı ‘da, fazla!
Ya o, ya’ da ben artık, gönlüm....
 
18 Mart
Ahmet Yüksel Şanlı er