Kırpar

KIRPAR

Sessizliğin sesime ses vermeyen bir duvar

Bir yanın uzak durur bir yanın bana çarpar

Ne gel diyor ne de git, ikilem içinde yar

Bir yanın eyvallah der diğer yanın göz kırpar

Martı çığlıklarını öpen hırçın dalgalar

Gölgesi kuma düşmüş yorgun gözleri yalar

Sırdaşım Karadeniz beni sözle oyalar,

Gönlümü, tellerinden nağme düşen saz kırpar

Belki devası aşkı hatalarla yok ettim

Belki de bu çileyi, bu hasreti hak ettim

Hayat denen defteri yaprak yaprak tükettim

Şiirler sığdırdığım kitaplardan cüz kırpar

Umutlar gecelere yığılır öbek öbek

Her umutla çığlığa boğulur narin bebek

Yarım kaldı tavana çizdiğim her kelebek

Yaz baharı yitirdim bana gözü güz kırpar

Coşari hasret kaldı sevdiğinin sesine

Kuşlar bile şaşırdı geri dönmemesine

Selam götürün dedim karların ülkesine

Turnalar gönderdiğim mektuplardan söz kırpar

İbrahim COŞAR